Hendrik Sterken Rzn

Uut Wikipedia, de vrye encyklopedy
Nå navigaty springen Nå söken springen
Hendrik Sterken speult accordeon

H. (Hendrik) Sterken Rzn (Stappest, 8 augustus 1915 - Ni'jlusen, 19 april 2010) was een Aoveriesselse dichter, verhalenschriever, schriever aover streekgeschiedenis en harmonicaspeuler.

Schriever aover streekgeschiedenis[bewark | bronkode bewarken]

Hi'j leerden as kiend 't boernbedrief, mar er greuien bi'j hum ok een grote belangstelling veur 't verleden van de streek waor as hi'j geboren was. Hi'j was de eerste die aover de geschiedenis van 't dörp Ni'jlusen eschreven hef. Ien Ni'j luusen mien dörpien: Drie en een halve eeuw Nieuwleusen (1976) schreef hi'j aover 't oldste verleden van dizze veurmalige gemiente, ien een tied dat de mèensen nog niet zo hiel drok waren op plaotselike geschiedenis. Andere schrievers hebt veule dingen uut Sterken zien underzuuken aovereneumen, ien hun artikelen al of niet mit bronvermelding. Mit Koop Vloedgraven schreef Sterken Oud Staphorst in woord en beeld (1976).

Sterken as dichter[bewark | bronkode bewarken]

Ni'j luusen mien dörpien
deur H. Sterken Rzn

Sterkens talent as dichter blek uut 'n köppel ien Ni'j luusen mien dörpien ofedrukte gedichten. De Italiaonse zegswieze Se non è vero, è bene trovato klinkt deur ien 't gedicht aover de jager Klaas oom. Klaas oom vertelt det hi'j dwars aover een sloot een haze scheuten hef. Hi'j mos aover de sloot springen, völt in 't grös en vund een boordevol entennöst. Bi'j 't springn kwaamp hom 't aandere schot ok de loop uut en raakten twie'j gaanzen. Toe gleden Klaas oom in de sloot:

Mar ik heistern weer de wal op
schudde mi'j de leerzen uut
En een köppel dikke palings
Had ik toe nog tut besluut
Toe mos 't spul nog ien de weitas
et det was wel een geknooi.
Mar wi'j zèèn "fu'j toch Klaas oom
as 't niet waor is, 't is wel mooi".

Muurbloempies[bewark | bronkode bewarken]

Hendrik was een zeer gevuulig en sociaal bewogen man hí'j kon zich veur een ieder inzetten. Toen hí'j op de schoele woar zien kiender hengungen, van een arbeidersfamilie de kiender ienzaam op 't schoelplein zag lopen maakte hi'j het volgende gedicht veur de schoelkraante.

Zí’j kwamen alleent en zi’j gongen alleenig
En iedere dag was ’t dezelfde gáánk
As áánderen speulden dan stunden zi’j stille
Wat was veur die kiender een schoeljaor toch láánk
’t Gezin gonk ’t niet best, doarum waren ’t gedoemden
Doarum was veur heur ok de wereld zo kold
Mar net’íes dat waren ze ien taal en ien antwoord
Ja kienderties waren ’t zo eerluk as gold
Ik vroage oe meisters , ik vroage oe juffers
Och helpt toch die kleinen met al oen geduld
Die altied weer doar zo alleend stoat te kieken
Die altied mar boeten mut buten heur schuld
Woar áánd’ren vertrappen doar hoap ik dat ie’luu
Die ienzame kiender wat extra vurwend
Op det toch de schoele slechts bluujende rozen
Op det toch de schoele gien muurbloempies kent


In 1987 verscheen, net as Ni'j luusen mien dörpien in eing beheer, Sterkens dichtbundel Uut 't boer'n-laand. Dizze gedichten bint eschreben tussn 1955 en 1986 en gaot aover gebeurtenissen uut de gemienschop en belaangrieke momenten uut zien eing leben.

't Lied Ni'j luus'n mien dörpien' werd ok deur Sterken eschreven. Hi'j hef 't zelf al iens ezungen veur een opname van het radioprogramma 'Onder de groene linde' in de zestiger joaren en dat stiet inmiddels online. De N'jluuseger dialectzanger Aalt Westerman hef 't liedtien met filmmomenten en muziek op zien DVD Mooi Natuurlijk ezet en is hiermet in november 2010 uutekommen.

Wiedere schrieveri'je[bewark | bronkode bewarken]

Van een haandskrift det hi'j in een archief ontdekten leut Sterken de tekst uuttypen en verschienen as Uit Staphorsts ver verleden. In samenwarking mit de Natuur- en Milieufederatie Overijssel beschrif hi'j ien Van Reestdal tot Beentjesgraven, van Kievitshaar tot Kievitsnest de plaanten, beesten, 't laandschop, de geologie, de cultuur en de historie van de gemiente Stappest.

Nuvola apps ksig.png Dit stok is eskreven in 't Zuudwest-Zuud-Drèents van de Drèents-Oaveriesselse grèensstreek.