Feil
Oet Wikipedie, de vraaie enzyklopedie
Een feil is zwat altied een vierkante dikke doek van ketoen of synthetische vezels mit een zied tussen 50 en 80 cm. Een feil wort in een nemmer mit waoter en zeepsop espeuld, daornao licht uut-evrongen, um der vervolges een vloer mee an te keren of 't overtollige waoter van een an-ekeerde vloer te vort te haolen.
De uutviender van de feil was Jacob How, hie het in 1837 patent ekregen veur de feil. Der bestaon oek 'autematische feilen' disse feilen bin meestentieds roend en worren an-estuurd deur elektriciteit. Een oud woord veur feil is slet. Dit het, zoas bekend, een hele are betekenis ekregen.
[bewark] Nedersaksisch
- Drèents: vaail, veil(e)
- Grunnegs: vaal, vaail(e), vaaiel, volle
- Stellingwarfs: dweil
- Tweants: feaile
- Urkers: feal
- Veluws: feil(e)
 |
