Sik

Uut Wikipedie, de vrye encyklopedy
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Tamn sik

Den tammen sik (Latynsk: Capra aegagrus hircus) is ne undersoorte van den wilden sik uut Süüdwest-Asië en Oost-Öropa, den as döär mensken etemd is. Den sik is een lid van de Bovidae-family, verwant an et skåp. Disse beyden höört by de sikantilopen underfamily Caprinae.

Tamme sikken höört töt de öldste temde beeste. Oaver de hele werld wordt sikke al vöär dusende jåren hölden üm öär vleys, melk, hår en vel. In 'n lesten eew sind so ook populär wörden as huusdeer.

Benaming[bewark | bronkode bewarken]

Nen manneliken sik wörd nen bok nöömd, den vröweliken sik het gewoon sik. Een junk van den sik het een lam, en nen esneadenen (kastreerden) bok het nen wear(sik).

Twentsk kent verskeydene segswysen met nen sik der in:

  • lachen as nen sik in de brandnettelen (Lachen as een buur met tandsearte)
  • Den kan nen sik tüsken de hörns küssen (segd vöär löö met een mager, smal gesichte)

Oaverdrachtelik kan met sik ook en kleyn spits böärdje an 'n kin bedoold wean. Dit verwis når et kenmarkende plükken hår wat sikke underan den bek hebt.

  • Argens nen sik van hebben wil seggen at ymand argens gin pleseer mear an beleavd.
  • Nen verwenden sik is een drammerig jünken wat vake de lippe löt hangen en dårdöär synen sin krigt. Anstellerig göllen (hülen) wörd sikken nöömd.

Neadersaksisk[bewark | bronkode bewarken]

[disse mal bewarken]