Faeröars

Oet Wikipedie, de vraaie enzyklopedie
Gao naor: navigasie, zeuk

t Faeröars (in t Faeröars: "Føroyskt", Oetsproake: [ˈføːɹɪst]) is ne Noord-Germaanse of Scandinaviese sproake, dee't per 2007 wör esprökken duur roem 48.000 leu. t Is ene van de offisjele sproaken van de Faeröareailaanden. n Aanderen is t Deens.

Beskriewing[bewark | bronkode bewarken]

Wat Faeröarse isoglossen

t Faeröars heurt met t Ieslaands töt de westelike of eailaand-Skandinaviese sproaken. Faeröarssprekkers en sprekkers van vastelaand-Skandinaviese sproaken (zo as Noors, Zweeds en Deens) köant mekoar nit verstoan. t Faeröars wörd eskrewen met t Latiense alfabet, woer't verskeaidene tekens bie zeent edoan: Á/á, Í/í, Ó/ó, Ú/ú, Ý/ý, Ð/ð (edh), Ø/ø en Æ/æ. De letters c, q, w, x en z wordt nit ebroekt.

n Aparten letter edh (ð) wörd op verskeaidene wiezes oet esprökken. Meesttieds wörd he stil.

n Samenstelling van t Faeröars lik völle op t Ieslaands. Wat verschillen zeent:

  • etymologiserende skriefwieze: De skriefwieze van t Faeröars wik slim of van de oetsproake, tegenoawer t Ieslaands, det nog wal op dezelfde manere wörd oet esprökken. De skriefwieze wör in 1846 duur V.U. Hammarshaimb vaste legd. Ieslaanders köant doarduur t Faeröars wal leazen, mear nit verstoan.
  • dialekten: Faeröars hef völle dialekten, t Ieslaands hoaste ginne.
  • oetsproake: in t Faeröars he'j gin dentale frikatieven (Engels th, Ieslaands þ) - disse zeent net as in t Zweeds, Noors en Deens verdwenen.
  • purisme: t Faeröars hef net als t IJslands ne slim behooldende periode had, mer in t Faeröers, en vuural in t gesprökkene, zeent toch völle Deense leenwöarde in ekömmen.

Oetgoande verbeendige[bewark | bronkode bewarken]

Indo-Europese toalen > Germoanse toalen >
Noord-Germoanse toalen: West-Germoanse toalen: Oost-Germoanse toalen:
Deens | Faeröers | Ieslaands | Noors | Norn* | Sveeds Afrikoans | Duuts | Engels | Frais | Jiddisj | Luxembörgs | Nederlaands | Leegsaksies | Schots Boergondies* | Goties* | Vandoals* | Krim-Goties*
* = Oetstorven toal