Regionen van Itoalje

Oet Wikipedie, de vraaie enzyklopedie
Gao naor: navigasie, zeuk

De Regionen van Itoalje kregen in 1948 regionoale autonomie t verdrag van 1948, woarien staait dat: t eerkennen, beschaarmen en aanmoudegen van de lokoale autonomie, t verwizzern dat instaansies op nivo van de State zo dezìntroaliseerd binnen as meugelk en t bestuurlieks en wettelieks vastleggen dij de autonomie en dezìntroalisatsjoon.

Dochs hebben 5 regionen (Friulie-Julisch Venetie, Sardienje, Sizielje, Trente-Zuudtirol, en de Aosta Vallij) hebben n spesjoale stoates van autonomie kregen om heur geogroafische liggen of etnische minderheden te benoadrokken.

Regionen[bewark | bronkode bewarken]

Nummerde regionen van Itoalje
Region Capital
1. Abroezen (Abruzzo) L'Aquila
2. Aosta Vallij
(Valle d'Aosta / Vallée d'Aoste)
Aosta (Aoste)
3. Poeglie (Puglia) Bari
4. Basilicata Potenza
5. Kalabrie (Calabria) Catanzaro
6. Kampanje (Campania) Napels (Napoli)
7. Emilia-Romagna Bologna
8. Friulie-Julisch Venetie (Friuli-Venezia Giulia) Triest
9. Latium (Lazio) Romen (Roma)
10. Ligurie (Liguria) Genua (Genova)
11. Lombardie (Lombardia) Milaan (Milano)
12. Maark (La Marche) Ancona
13. Molise Campobasso
14. Piedmont (Piemonte) Turain (Torino)
15. Sardienje (Sardegna) Cagliari
16. Sizielje (Sicilia) Palermo
17. Trente-Zuudtirol (Trentino-Alto Adige) Trente
18. Toskoanje (Toscana) Florence (Firenze)
19. Umbrie (Umbria) Perugia
20. Venetie Venetie (Venezia)