Vrouwenhartjen

Oet Wikipedie, de vraaie enzyklopedie
Gao naor: navigasie, zeuk
Vrouwenhartjen

't Vrouwenhartjen (Latien: Dicentra spectabilis) is een plaante dee allange in de cultuur is. 't Is een 60 – 80 cm hoge, vaste plaante. An de sappige, riek vertakken, opgaonde stengels zitten griesgreune blaojen dee samen-esteld bin uut meerdere, redelijk grote, dreetallige deelblaojen. Een goed ontwikkelde plaante kan nao verloop van tied een ruumte van ongeveer 1 m² innemen. 't Blad starf allinnig vrie vrog in 't jaor of en laot dan een grote leegte achter.

't Vrouwenhartjen bleui van mei tot juni. De roze tot rozerooie bloemen mit witte hartjes hangen beziejen mekaar an de lange, overhangende bloemstengels. De twee butenste, roze kroonblaojen vormen samen een hartjen, terwiel de binnenste twee, witte kroonblaojen eindigen in een traone, dat vanuut 't hartjen teveurschien kump. De witte kroonblaojen umgeven de stempel en de meeldraoden.

't Vrouwenhartjen is inheems in China, Korea en Oost-Siberië, waor e greui op losse plekken in vochtige bossen en lich beschaoduwde bosranen.

't Vrouwenhartjen wonnen gelieke as D. formosa veul an-ebeujen as tuunplaante. Der besteet oek een cultivar mit volledig witte bloemen en lichter-ekleurd blad.

In partie kattelieke contreien steet e oek wel bekend as 't Mariahartjen.

Foto-uutstalling[bewark | bronkode bewarken]