Heursproake

Oet Wikipedie, de vraaie enzyklopedie
Gao naor: navigasie, zeuk

Heursproake of Lustersproake (met n deur woard Reseptieve Mearsproakighead) is ne wieze van kommuniseern, woerbie't sprekkers van twee verskilnde sproakn oonderling de eegne sproake bliewt gebroekn as ze met mekoar kuiert.[1]

t Vuurdeel hiervan is det de beaide partiejn geliekweardig zeent, duurdet n eenn nit de sproake van n aander hoof te gebroekn. Duur op disse wieze met mekoar te kuiern hebt beaide partiejn ook meender möaite um zikzelf oet te drukn en köant ze nauwkurig dudelik maakn wat ze bedoolt, woerduur't miskommunikasie vuurkomn kan wordn.

Heursproake is vake t makkelikst tusken sproakn dee't n zelfden oorsproonk hebt (bv. Spaans-Italjaans, De verskilnde Skandinaviese sproakn, of Neersassies-Neerlaands), of bie leu dee't nen geringen töt moatigen kennis van de sproake van n gesprekspartner hebt.

Wieders kan n meanske zik ofvroagn of t gebroek van bv. twee Neersassiese dialektn nöast mekoar ook al heursproake is. In dialektkontinuum is heursproake doarumme onmisboar.

Sproaktechniekn[bewark | bronkode bewarken]

Um t good verloop van de heursproake temeute te komn, köant bepoalde sproaktechniekn gebroekt wordn, zo as bievuurbeeld leenwöarde van de sproake van de aander gebroekn, of dinge dubbel oetlegn met aandere wöarde. Ook kan t helpn um in de eegne sproake te herhaaln wat n aander net ezegd hef, um te kiekn o'j t echt wal good begrepn hebt. Of mangs is t genog um ne korte bevestiging van verstoan te geewn, bv. duur te nikn, of n kort "hm" of "joa" te gebroekn.

Spreading[bewark | bronkode bewarken]

Noords gebroek[bewark | bronkode bewarken]

In de Skandinaviese laandn is heursproake n wiedverbreid begrip, umdet de sproakn oonderling zo good te verstoan zeent, det de leu zoonder al te völle kennis van de aandere sproake mekoar good köant begriepn. In Noorweagn is t Zweeds zelfs oonderdeel van de Noorse sproaklessen op de skooln.[2]

Neerlaand-Duutslaand[bewark | bronkode bewarken]

In de kommunikasie tusken Neerlaand en Duutslaand is oonderzeuk noar t gebroek van heursproake redelik niej, umdet dr van vroger oet vuural bie de Neerlaanders op ehamerd wör det leu Duuts mossen learn. Duurdet de noadruk in t Neerlaandse oonderwies de leste joarn heuwdzakelik op t Engels lig, is t gebroek van Duuts duur mekoar achteroet egoan. De meeste Duutsers, van de aandere kaante, hebt duur mekoar nooit Neerlaands op skole leard. Toch lignt de sproakn zo kort bie mekoar,[3] det heursproake hier prima kan woarkn.

Verwiezingn[bewark | bronkode bewarken]

  1. Braunmüller, K. and Ludger Zeevaert. “Semikommunikation, Rezeptive Mehrsprachigkeit und Verwandte Phänomene. Eine bibliografische Bestandsaufnahme”. Working Papers in Multilingualism 19, 2001. 2-66.
  2. Braunmüller, Kurt. Vorbild Skandinavien? Zur Relevanz der Rezeptiven Mehrsprachigkeit in Europe. In: Konrad Ehlich and Antonie Hornung eds. Praxen der Mehrsprachigkeit. Münster: Waxmann Verlag, 2006. 11-31.
  3. Décsy, G. Die linguistische Struktur Europas: Vergangenheit, Gegenwart und Zukunft. Wiesbaden: Kommissionsverlag, 1973.