Westfaals
Oet Wikipedie, de vraaie enzyklopedie
2. Zuud-Westfaals
3. Munsterlaands
4. West-Munsterlaands
5. Achterhooks
6. Veluws
7. Sallaands
8. Stellingwarfs
9. Drents
10. Tweants
11. Bentumers
12. Eemslaands
13. Westerwolds
Westfaals is ene van den belangrieksten dialectgroopen van et Nedersaksisch. Zien treffendste eigenschop is diftongisatie: et veraandern van klinkers in tweeklanken); zee ook breking. Et Westfaals wödt in Westfalen esprokken, ne gebeed in den dealstoat Noord-Rijnlaand-Westfalen. Mangs wödt et Nedersaksisch van et oosten van Nederlaand ook ezeen as Westfaals (et Nedersaksisch van et noorden van Nederlaand zol dan Noord-Nedersaksisch wean).
[bewark] Westfaalse dialecten/dialectgroopen
Duutslaand
- West-Munsterlaands (Westmünsterländisch)
- Munsterlaands (Münsterländisch)
- Zoerlaands, Zuud-Westfaals of Markisch (Sauerländisch, Südwestfälisch, Märkisch)
- Oost-Westfaals (Ostwestfälisch)
- Graofschops (Grafschafter Platt)
- Eemslaands (Emsländisch)
Nederlaand (soms wordt allenig de Duutse varianten as Westfaals ezeen)
- Tweants-Groafschops (Twents)
- Vreeznveens (Vriezenveens)
- Gelders-Overiessels (Gelders-Overijssels)
- Veluws (Veluws)
- Dreants en Stellingwarfs (Drents en Stellingwerfs)
- Westerwoolds (Westerwolds) - Et Westerwoolds is n Grunnings dialekt mit veel Westfaalse invlooden. Tegenwoordig bint disse invlooden veelal verdwenen en zol et Westerwoolds dus indeeld moeten wodden as Noord-Nedersaksisch.
