Voestbiele
Oet Wikipedie, de vraaie enzyklopedie
Nen voestbiele is nen karngereedschop uut et paleolithicum, et Acheuléen en et Moustérien. Zie komt allenig veur in Afrika, Europa, et westen van Eurazië, India en et westen van China. Wieter noar et oosten wödden zie neet ebruukt.
Voestbieln künt in nen kwarteer tied uut vuursteen ehakt wödden. Ok rhyoleet, kwartseet en fonoleet wöd doarveur ebruukt, moar et makkelek versplinterenden obsidioan neet. Zie bunt of-eplat, hebt mangsmoal nen scharpen rand rundumme en den scharpen rand is altied an twee kanten bewarkt. Den top is spitse, et anderen uitende rond. Archeologen bunt et er neet oaver eens hoo en woarveur voestbiele inderdoad ebruukt wödden. Under den meer woarschienleken gebruuken bunt et slachten van dieren en et holthakken.
In 1939 vond den Freesen annemmer en amateur-archeoloog Hein van der Vliet uut Lippenhuuzen nen voestbiele bi-j et Wienjewolde van vandage. Dizze vundst was van groten historiesen belang, umdat doar veur et eerst met wöd angeteund dat Noord-Nederlaand al veur den letsten iestied bewond was ewest. Et duurden dan ok joaren veurdat dizzen voestbiele deur de wetenschop as zodoanig wöd erkand, en as den Voestbiele van Wienjeterp nen begrippe wöd in archeologische krengen.
