Staandermölle

Oet Wikipedie, de vraaie enzyklopedie

Mölle van Jetten in Uden mit trepschoren

Den Staandermölle, standeerdmölle of stoakmölle is et oldsten holten soort windmölle in den Laege Laanden. Den name is ofkumstig van et feit dat den kaste van den mölle op nen staander, nen rechtopstoande, rundumme 70-80 cm dikken stamme zit. Den kaste rüst op den boavenkante van den staander op nen stormpenne. Nen tweeden steunpunte veur den kaste um den staander is den zeatel halverweage den staander. Uut den Staandermölle is den wipmölle ontstoan. An den vörm van et dekke, den heugte van den voot, den vörm van den treppe, den lengte/breedte verholding van den kaste en et ofdek boaven et luuwark kuj zeen in welken streke den mölle steet.

Den oldst bekanden en unbetwistboaren windmölle beskrievingen kump uut rundumme 1180. Woarschienlek waren dit Staandermölle. Den oldsten nog bestoande Staandermölle in Nederlaand bunt den Kallenbrooker Mölle of Den Olden Florus in Terschuur en den Doezebargermölle in Ede.

Dem Staandermölle kump nog veur in Noord-Frankriek, België, Nederlaand, Engelaand, Noord-Duutslaand en Denemarken.

[bewark] Zee ok

Tot Veurdeal en Genöggen mit uutgebreiden fotogalleri-je

[bewark] Trivia

In Nederlaand bunt doar van dit soort nog 47 mölle beweerd ebleaven, veurnoamelek in Gelderlaand, Noord-Braobant, Limburg en Zeelaand. In Belgie wödt hi-j under aandere nog evonden in Koksiede, bi-j den Onzen-Leeve-Vrouwe Ten Duunen, Zingem (en dealgemeente Huuse (Belgie)), en in Retie (De Heerser).