Neolithicum

Oet Wikipedie, de vraaie enzyklopedie
Gao naor: navigasie, zeuk

Et neolithicum[1] of de junge steentied is ne prehistoriese tied dee wöd ekenmarkt deur techniese en sociale veranderingen. Dizze kwamen veurt uut de oavergäng van ne jager-verzamelaar-samenleaving (mit n rondtrekkend [2] bestoan) noar ne samenleaving egroand op laandbouw en veeteelt, mit sedentarisme (et vörmen van neaderzettingen). Zie gingen veurröa anleggen veur slechte tieden.

Et neolithicum zol in meerdere plaetse op de weald unofhänkelek van mekare op rundumme dezelfde tied untstoan wean en zich van doaruut oaver de hele weald verspreid hebben. Den anvang van et neolithicum en de rapheid woarmet et zich untwekkelden, verskilt van regio tot regio.

De veurnoamste verni-jingen waren: et gebruuk van warktugen van epoliesten steen, keramies voatwark (ebakken pötte), de untdekking van de metoalbewarking (kopper), et wiel en et skrift.

Bronnen / wellen:
  1. Ene van de eersten um dizze benaming te bruken was Sir John Lubbock (Pre-historic Times, Londen - Edinburgh, 1865, p. 60 (= 18692, p. 74.).), howal de benaming neolithic al eerder was ebruukt (A. O'Connor, Finding Time for the Old Stone Age. A History of Palaeolithic Archaeology and Quaternary Geology in Britain, 1860-1960, Oxford, 2007, p. 102.).
  2. Dit was neet "zomoar" rondtrekken: zi-j gingen woar et eaten was: ofhänkelek van dierentochten, oogstriepe gewassen enz. (Dit zol et grote veurdeel ewest wean van Sapiens boaven Neanderthaler)