Blikfluite
Oet Wikipedie, de vraaie enzyklopedie
De blikfluite (Engels: tin whistle) is n fluitjen van metaal met zes geater, dee-t dree an dree stoat. Umdèt t n diachronies instremeant is, bestoat r vuur elken toonsoort wier aandere blikfluitn. Iej köant wal prebeern meardere toonsoortn te spöln, mear dèt gef probleemn as n toonsoort van de fluite te völle ofwik van n geweunsketen toonsoort, umdè-j dan sommige geater half of munn dekn, woerduur t n ingewikkeld verhaal wörd.
t Deenk wördt ook wal Ierse fluite eneumd, umdèt t offisjeel oet Ierlaand keump, woer t ook bekeand steet as pennywhistle, umdèt t n gekoop instrumeant is en völle duur zwoarvers en birremann wördt gebroekt (vergeliekboar met t Nederlaandse fluitje van een cent).
| Disse pagina is eskreewn in t Riesns |